Liwanag

Liwanag
(Jn. 8:12-20)

Naranasan nyo na ba na isang gabi ay may ginagawa kayo tapos biglang nawalan nang ilaw, brownout pala, tumigil kayo sa inyong ginagawa, di kayo umaalis sa inyong kinalalagyan hoping that magbabalik din ang ilaw kaagad pero makalipas ang isang minuto, limang minuto, sampong minute ay wala pa ring ilaw? Nag-decide na kayo na humanap nang ilaw. Kakapa-kapa kayo sa palagid upang kuhanin ang flashlight o kaya ay lighter sa inyong kwarto. Sa inyong pagkakapa natabig ninyo ang vase nang bulaklak, nahulog ito at nabasag. Lumakad pa kayo sa dilim at natapakan nyo naman ang mga laruan nang inyong anak na nakakalat sa sahig at ito ay nasira. Nagtuloy kayo sa inyong paglakad at di nyo alam may hagdan na pala kayong tutuntungan kaya kayo ay napasubasob. Naranasan nyo na po ba iyon? Ang hirap po nun di ba?

Mahalaga na may ilaw sapagkat ito ang nagiging gabay natin upang makita natin ang nasa ating paligid. Pag walang liwanag dilim lang ang maghahari sa paligid.

Kaya nga hindi kataka-taka na si Hesus ay nagpapakilala na siya ang Liwanag. Ang sabi niya: “Ako ang Liwanag nang mundo.” Totoo po ito. Tingnan natin…

Sa pamahalaan kapag hindi dinala si Kristo dilim din ang naghahari. Kaya nga kabi-kabila ang mga balita tungkol sa mga corruption. Sila-silang mga namumuno ay nagbabangayan. Akusasyon dito akusasyon doon. Walang tigil. Wala ding hiya-hiya. Di ba nila kaya na maglingkod nang tapat at magtulong-tulong dahil pareho din naman sila nang sinasabi na gusto nilang maglingkod? Di nila kase dinadala si Hesus sa paglilingkod. Matatalino sila at marami pa ang kanilang pinag-aralan pero di pala sapat iyon. Dapat kasama si Kristo.

Sa pook nang trabaho dilim din ang bumabalot. Ilang mga magkakasama sa trabaho ang di nag-iimikan at may sama nang loob kase naiinggit sa ibang kasamahan na mabilis ang promosyon. Ang iba ay paborito ni Boss kaya naman mahigit pa sa boss kung kumilos. Kanya-kanyang pasikatan, kanya-kanyang sikuhan, kanya-kanyang sipsipan. Kanya-kanya ding balyahan. Ganito rin kahit sa mga nagtatrabaho sa Simbahan. Di ba natin kayang gumawa ayon sa hinihingi nang ating mga trabaho at di tinitingnan ang iba? Wala pa rin kase si Kristo sa pook nang trabaho. Iniwan sa simbahan si Kristo. Di pala sapat ang kakayahan sa paggawa. Kailangan kasama si Kristo.

Sa paaralan. Ang mga estudyante kanya-kanyang diskarte para makapasa at makaakyat nang stage. Daya doon, daya dito, kopya roon, kopya rito...palakasan kay madam, papogi kay sir…Wala pa rin si Kristo. Kinalimutang dalhin sa pag-aaral. Di pala sapat ang kakayahan. Kailangan kasama si Kristo.

Sa pamilya ganun din. Sa una loving loving pero pagkatapos nang ilang panahon away-away na. Pag lumabas na ang mga insecurities, pag si misis di na sexy, pag wala nang panahon sa isa’t-isa…kahit ano na lang. Kinalimutan kase na bigyan nang puwang si kristo sa tahanan. Napagod ang isip, napagod ang katawan, napagod ang puso. Di pala sapat ang pagmamahalan. Dapat kasama si Kristo.

Dapat kasama lagi natin si Kristo kahit saan. Kung gusto nating lumiwanag ang mundo, isama lagi natin si Kristo!

Sari-Sari Store

Sari-Sari Store

(Jn. 7:40-53)

Only in the Philippines…

Nakakatuwa tayong mga Pilipino. Kapag gustong mag-umpisa nang business ang una agad naiisip ay ang pagtatayo nang sari-sari store. Kahit na saang bayan ka magpunta laging may sari-sari store. Hindi lamang isa kundi marami at ang iba ay dikit-dikit pa. At ang nakakamangha ay pareho din naman ang laman na kanilang tinitinda. Minsan naiisip ko nga: “Kumikita pa kaya sila?”

Sabi nang iba ang dahilan daw nito ay sapagkat tayong mga Pilipino ay gusto natin na makuha agad ang tubo sa ating ginagawa. Gusto agad daw nating makita ang bunga nang ating pinaghirapan.

Hindi po to masama pero minsan nadadala natin ito sa pananampalataya. Gusto natin may bunga agad lahat. Sa pagdarasal, gusto natin ibigay agad-agad ang hinihingi.  Gusto natin nasa atin na pagdaka.

Sa Mabuting balita, ito din ang mentaledad nang maraming Israelita. Pinagdudahan nila si Hesus. They even questioned where Jesus came from. Gusto nila na makita nila ang mga patunay na si Hesus na nga ang Kristo. Pero hindi ganito gumalaw ang Diyos. Ayaw nilang pag-isipan at tingnan ang ginagawa ni Hesus at mula dito ay magpasya kung si Hesus na nga ang Kristo.

Ang Diyos ay hindi nagmamadali. Meron siyang plano at ang plano niya ang pinakamagandang plano. Katunayan niyan ay matagal na panahon bago niya ipinadala ang kanyang Anak. Inihanda muna niya ang mga tao. At sa tamang panahon, isinilang si Hesus. Kahit na nga si Hesus hindi rin nagmadali. Dumaan siya sa pagiging sanggol, pagiging bata hanggang sa magkaedad. Di rin siya nagmamadali sa kanyang muling pagbabalik.

Ang hamon sa atin sana maintindihan natin ang plano nang Diyos. Huwag tayo maiinip kung hindi agad nangyayari ang ating mga plano at mga pansariling kagustuhan. In God’s wisdom and in God’s time sasagutin nang Diyos ang ating mga panalangin. Sa pananampalataya iwasan ang Sari-Sari Store mentality. Remember: Patience is a virtue!

No Fear

No Fear

(Jn. 7:1-2,10,25-30)

 

Walang tao na walang kinatatakutan. Lahat tayo may kinatatakutan. Ang iba takot sa mga insekto katulad nang ipis, daga, ahas…Ang iba naman takot sa tao…sa magulang, sa doctor, sa teacher, sa pari…Ang iba ay takosa (takot sa asawa).

Maraming mga bata takot sa pari. Bakit? Kase ginagamit na panakot nang mga magulang ang pari. Kapag pasaway sa simbahan ang bata ay sasabihan nang magulang: “Hwag kang malikot, magagalit si father.” Kapag naman nasugatan ang bata ay tatakutin din. Sasabihan nang: “Lalabas diyan sa sugat mo ang pari…”

At kapag tayo ay natatakot, tayo ay lumalayo sa kung ano o sino man ang kinatatakutan natin…

Pero may isa na lahat tayo ay takot…Takot tayong mamatay. Bakit nga ba tayo takot mamatay? Instinct na sa atin na pangalagaan ang buhay. Kaya nga pag nagugutom tayo, tayo ay kumakain. Kapag tayo ay nakakaramdam nang uhaw, humahanap tayo nang maiinom. Kapag may panganib, tayo ay lumalayo. 

Ang sabi nang iba takot sila sa kamatayan kase bago sumapit iyon ay mararamdaman ang sakit at hapdi na walang kapares. Pero sabi nang mga manunulat, takot daw tayong mamatay sapagkat di natin alam kung ano ang meron pagkatapos nang kamatayan. Di daw tayo sigurado kung anong hitsura pagkatapos na mawala sa mundong ito. 

Samakatuwid, hindi ang kamatayan ang ating kinatatakutan kundi ang katotohanan na hindi natin alam ang kinabukasan pagkatapos nang buhay.

Si Hesus kaya nakaramdam din nang takot sa kamatayan?

Sa  Mabuting Balita, isinasalaysay na si Hesus ay lantaran na siyang nagtuturo sa mga tao. Isa na siyang “WANTED” sa mata ng batas pero lumalabas at nagpapakita pa din siya. Binangga niya ang umiiral na sistema at alam niya na hinahamon din niya ang kamatayan. He is a dead man walking!

Sinabi ni Hesus: “Sinugo ako nang Totoo na hindi ninyo kilala. Kilala ko naman siya, sapagkat galing ako sa kanya at siya ang nagsugo sa akin.” Kahit na sa harap nang kamatayan, ang malalim na relasyon pa din niya sa kanyang Ama ang kanyang pinanghawakan.

Kahit na mamatay, ang pangahawakan ay malalim na relasyon…Mamatay man meron namang muling pagkabuhay…

Kandila

Kandila

(Jn. 5:31-47)

Nakakatuwang pagmasdan ang kandila. Pero ang kandila ay hindi ginawa para pagmasdan. Ito ay ginawa upang sindihan at makapagbigay nang liwanag nang sa gayon ay makita natin ang nasa paligid kapag madilim.

Kapag maliit ang sindi nang kandila, matagal itong mauubos pero kaunting liwanag lang ang maibibigay nito. Pero kapag malaki ang sindi nang kandila, madali itong mauubos pero malaking liwanag naman ang maibibigay nito.

Ang kandila ay para ding si Juan. Ang sabi niya: “He must increase and I must decrease.” Siya ang liwanag na gumabay sa pagdating ni Kristo. Siya ang nagpatotoo na si Hesus ang Kristo. Tinanglawan niya ang daan patungo kay Kristo. Di niya inakay palapit sa kanya ang mga tao kundi itinuro niya and daan palapit kay Kristo.

Sa panahon ngayon, marami sa atin ang gusto ay mapalapit sa sarili ang ibang tao. Gustong sumikat, gustong makilala,  gustong hangaan nang mga tao, gustong angkinin ang mga tao. Tingnan natin sa telebisyon. Ang dami nang advertisements nang mga pulitiko para ipakilala ang sarili, nagpapahayag na sila ay magaling, na meron silang dalisay na kalooban upang kapwa ay matulungan, na sila ay ang nararapat para sa posisyon na kanilang tinatakbuhan…pero sa kahuli-hulihan, sariling interes lang pala ang ipinaglalaban.

Ngayong araw na ito, nahirang bilang Santo Papa si Cardinal Jorge Mario Bergoglio, na tatawaging Papa Francisco. Pwede na rin siguro natin siyang tawagin na Papa Kiko...At tayo ay tatawaging ANAKIKO (Anak ni Kiko)…Sa kanyang unang mensahe pagkatapos niyang lumabas sa balkonahe sinabi niya na ito ang umpisa nang paglalakbay nang pagkakaibigan, pagmamahal, pagtitiwala at pananampalataya. Kasama pala natin siya sa paglalakbay at siya ang magiging taga-akay natin. Tutulungan niya tayo sa paglalakbay hindi papalapit sa kanya kundi patungo kay Kristo.

Sana maging katulad din tayo nang kandila, nagbibigay nang liwanag pero hindi para sa kanyang sarili kundi para makita nang iba ang paligid lalo na sa oras nang kadiliman. Maging instrumento tayo para mapalapit ang ibang tao sa Diyos. Maging liwanag para sa lahat…

FAITH

Professor : You are a Christian, aren’t you, son ?

Student : Yes, sir.

Professor: So, you believe in GOD ?

Student : Absolutely, sir.

Professor : Is GOD good ?

Student : Sure.

Professor: Is GOD all powerful ?

Student : Yes.

Professor: My brother died of cancer even though he prayed to GOD to heal him. Most of us would attempt to help others who are ill. But GOD didn’t. How is this GOD good then? Hmm?

(Student was silent.)

Professor: You can’t answer, can you ? Let’s start again, young fella. Is GOD good?

Student : Yes.

Professor: Is satan good ?

Student : No.

Professor: Where does satan come from ?

Student : From … GOD …

Professor: That’s right. Tell me son, is there evil in this world?

Student : Yes.

Professor: Evil is everywhere, isn’t it ? And GOD did make everything. Correct?

Student : Yes.

Professor: So who created evil ?

(Student did not answer.)

Professor: Is there sickness? Immorality? Hatred? Ugliness? All these terrible things exist in the world, don’t they?

Student : Yes, sir.

Professor: So, who created them ?

(Student had no answer.)

Professor: Science says you have 5 Senses you use to identify and observe the world around you. Tell me, son, have you ever seen GOD?

Student : No, sir.

Professor: Tell us if you have ever heard your GOD?

Student : No , sir.

Professor: Have you ever felt your GOD, tasted your GOD, smelt your GOD? Have you ever had any sensory perception of GOD for that matter?

Student : No, sir. I’m afraid I haven’t.

Professor: Yet you still believe in Him?

Student : Yes.

Professor : According to Empirical, Testable, Demonstrable Protocol, Science says your GOD doesn’t exist. What do you say to that, son?

Student : Nothing. I only have my faith.

Professor: Yes, faith. And that is the problem Science has.

Student : Professor, is there such a thing as heat?

Professor: Yes.

Student : And is there such a thing as cold?

Professor: Yes.

Student : No, sir. There isn’t.

(The lecture theater became very quiet with this turn of events.)

Student : Sir, you can have lots of heat, even more heat, superheat, mega heat, white heat, a little heat or no heat. But we don’t have anything called cold. We can hit 458 degrees below zero which is no heat, but we can’t go any further after that. There is no such thing as cold. Cold is only a word we use to describe the absence of heat. We cannot measure cold. Heat is energy. Cold is not the opposite of heat, sir, just the absence of it.

(There was pin-drop silence in the lecture theater.)

Student : What about darkness, Professor? Is there such a thing as darkness?

Professor: Yes. What is night if there isn’t darkness?

Student : You’re wrong again, sir. Darkness is the absence of something. You can have low light, normal light, bright light, flashing light. But if you have no light constantly, you have nothing and its called darkness, isn’t it? In reality, darkness isn’t. If it is, well you would be able to make darkness darker, wouldn’t you?

Professor: So what is the point you are making, young man ?

Student : Sir, my point is your philosophical premise is flawed.

Professor: Flawed ? Can you explain how?

Student : Sir, you are working on the premise of duality. You argue there is life and then there is death, a good GOD and a bad GOD. You are viewing the concept of GOD as something finite, something we can measure. Sir, Science can’t even explain a thought. It uses electricity and magnetism, but has never seen, much less fully understood either one. To view death as the opposite of life is to be ignorant of the fact that death cannot exist as a substantive thing.

Death is not the opposite of life: just the absence of it. Now tell me, Professor, do you teach your students that they evolved from a monkey?

Professor: If you are referring to the natural evolutionary process, yes, of course, I do.

Student : Have you ever observed evolution with your own eyes, sir?

(The Professor shook his head with a smile, beginning to realize where the argument was going.)

Student : Since no one has ever observed the process of evolution at work and cannot even prove that this process is an on-going endeavor. Are you not teaching your opinion, sir? Are you not a scientist but a preacher?

(The class was in uproar.)

Student : Is there anyone in the class who has ever seen the Professor’s brain?

(The class broke out into laughter. )

Student : Is there anyone here who has ever heard the Professor’s brain, felt it, touched or smelt it? No one appears to have done so. So, according to the established Rules of Empirical, Stable, Demonstrable Protocol, Science says that you have no brain, sir. With all due respect, sir, how do we then trust your lectures, sir?

(The room was silent. The Professor stared at the student, his face unfathomable.)

Professor: I guess you’ll have to take them on faith, son.

Student : That is it sir … Exactly ! The link between man & GOD is FAITH. That is all that keeps things alive and moving.

P.S.

I believe you have enjoyed the conversation. And if so, you’ll probably want your friends / colleagues to enjoy the same, won’t you?

Forward this to increase their knowledge … or FAITH.

By the way, that student was EINSTEIN.

Grafting

Grafting
(Jn.5: 17-30)

“Kung ano ang puno, siya ding bunga.”

Ang kasabihang ito nang matatanda ay alam na alam nating mga Pilipino. Kung ang puno daw ay mangga, ang bunga nito ay mangga din hindi pwedeng santol. Pag ang puno ay bayabas, ang bunga nito ay bayabas din hindi duhat.

Pero sa panahon ngayon, dahil sa kaalaman nang tao, may mga puno na pwede nang pagsamahin at nagkakaroon nang ibang bunga. Isa sa halimbawa nito ay ang grafting. Sa pamamaraan nito, ang puno ay puputulin at ito at dudugsungan nang puno na galing sa ibang halaman na kapamilya din nito. Halimbawa, ang puno nang citrus ay pwedeng dugsungan nang orange. Kapag dinagdagan mo pa ito nang ibapang kapamilyang puno halimbawa ay ubas pwede rin…Hindi na lang citrus ang bunga nito. Ang magiging bunga nito ay “fruit cocktail!”

Sa IRRI may nabasa ako na sa buong mundo isang tao lang, isang Pilipino, ang may kakayahan na mag-grafting nang palay. Ang isang variety ay kayang dugsungan nang ibang variety.

Pero merong isang kakaibang produkto nang grafting ang aking nadiskobre sa kwentuhan nang mga tambay dyan sa kanto. Sabi nila pwede na rin daw mag-grafting nang kawayan at saging. Ang kawayan ay dudugsungan nang saging! Di ako makapaniwala kaya sabi nila pumunta ka Father sa palengke madami dung bunga nito. Ang bunga pala nang grafting nang kawayan at saging ang tawag ay BANANA Q. Kaya nga ang bunga naman nang pinagsamang kawayan at kamote ay Camote Q.

Kung ano ang puno ay siya ring bunga…

Ang kahulugan daw nito ay kung ano at sino ang iyong pinanggalingan ay masasalamin sa isang katauhan. Kung broken family ang iyong pinanggalingan, may ugali ka din na produkto nang di-buong pamilya. Kung galing ka naman sa masayang pamilya, may ugali ka ding minana mula sa kanila.

Sa Mabuting Balita, ito rin ang sinasabi ni Hesus. Siya ay galing sa Diyos Ama kaya kilala niya ang ama. Dahil sa malalim na relasyon niya sa Diyos Ama, ang kanyang ginagawa at iniisp ay katulad nang sa Ama. Si Hesus ay nakaugat sa Ama at dahil dito siya at ang Ama ay iisa.

Tayo ay mga Kristiyano at ang tunay na Kristiyano ay sumasalamin sa kilos at salita ni Kristo na siya naming sumasalamin sa kilos at salita nang ama.

Sana ang kilos at salita natin ay laging maging katulad ni Hesus na sa atin ay tumubos. Si Hesus ang ating puno, tayo ang mga bunga.

Walang Pahinga

Walang Pahinga

(Jn. 5:1-16)

Mahalaga ang magpahinga.

Kapag tayo ay maraming  trabaho at maraming ginagawa, tayo ay napapagod. Kailangan nating magpahinga. Kapag marami tayong iniisip, tayo ay napapagod. Kailangan nating magpahinga. Kapag marami tayong problema at dinadala sa buhay, tayo ay napapagod. Kailangan nating magpahinga.  Napapagod ang katawan, napapagod ang isip, napapagod ang puso. Sa ating kapaguran, kailangan natin ng kapahingahan.

Alam ito nang Diyos kaya naman nag-utos siya na magkaroon nang Araw nang Pamamahinga. Ito ay alam na alam nang mga Israelita. Dahil dito naging strikto sila at ito ay kailangang sundin. Nagbigay pa sila nang mga batas para ito ay masunod.

Pero meron pa palang mas mataas at mas mahalaga kesa pamamahinga. Ito ay ang pagtulong sa mga nangangailangan.

Para kay Hesus, ang pagtulong sa kapwa at sa nangangailangan lalo na yung mga mahihirap at walang boses sa lipunan ay mas mataas na pagpapahalaga kesa pamamahinga.

Ang pagiging Kristiyano ay 24/7.

Di dahilan na maghapon tayong nagtrabaho para di tayo magdasal. Di dahilan na busy tayo sa buong lingo para di tayo magsimba sa araw nang lingo. Di dahilan na may mga problema tayo para talikuran ang kapwa tao.

Kapag tayo ay napagod, tayo ay magpahinga. Pero di dahilan ang kapaguran para gumawa nang kabutihan.