Cannibalism

Cannibalism
(Jn. 6: 60-69)

Cannibalism. Ang pagkain nang laman nang tao at pag-inom nang dugo nito. Nangyari ito sa kasaysayan nang tao. Itinuring na pagkain ang kapwa tao lalo na yung di kadugo. Pero sa pagdaan nang panahon unti-unting naunawaan nang tao na hindi ito naaayon sa batas nang kalikasan.

Ito rin ang nasa isip nang marami sa mga sumunod kay Kristo nung sabihin niya na “Ang kumakain nang aking laman at ang umiinom nang aking dugo ay nananatili sa akin at ako naman sa kanya.” Marami sa kanila ang umalis sapagkat hindi maabot nang kanilang pang-unawa ang tinuran ni Hesus.

Ang tanong ni Hesus: “Gusto rin ba ninyong umalis?” Marami na kase sa sumunod kay Hesus na hindi nagpatuloy sapagkat alam nila na sa kamatayan hahantong ang ginagawa ni Hesus. Ang pagbangga sa nasa kapangyarihan ay para na ring paglalagay nang isang paa sa hukay.

Sa panahon ngayon lubos na naintindihan nang Simabahan ang sinabi ni Hesus. Meron tayong term na “transubstantiation” na ang kahulugan ay ang tinapay o ostia at ang alak ay nagiging katawan at dugo ni Kristo. Ganun pa rin ang anyo, hugis, kulay, lasa (ang tawag po dito ay mga accidents) pero nag-iba na ang “substance” nito. Tunay na si Hesus an gating tinatanggap sa misa.

Sa pagtanggap natin kay Hesus, tayo ay nagiging bahagi nang katawan ni Kristo. At dahil dito sana ang ating buhay ay maging salamin nang mga aral at buhay ni Kristo.

Note: Am back…

Javar

Javar
(Jn. 10: 27-30)

Ako po ay may alagang aso sa kwarto. Bigay sa akin ni kuya Fr. Butch. First time kong mag-alaga nang aso. Noon kase mga askal ang aking mga aso kaya di masyadong alagain. Basta pakainin mo lang ayos na sila. Ang asong ito ay dauchaund. Ang pag-aalaga pala ay di basta-basta. Kailangang tingnan kung may pagkain at baka magutuman. Kailangan din laging may tubig siya na maiinom. Kailangan ding paliguan.

Nagbago ang buhay ko nang dumating si Javar. Kinailangan kong itaas lahat nang aking gamit kase kanya itong ngangatngatin. Dalawang bagong tsinelas na nga ang kanyang nasira. Ilang mga papel na din ang kanyang pinaglaruan. Kinailangan kong linisin ang kanyang mga dumi. Buti na lang matalino siya. Sa CR na din dumudumi. Noong minsan isang madaling-araw bigla na lang akong nagulat. Si Javar ginising ako. Gusto palang makipaglaro.

Pero masaya ako kay Javar. Malambing ang asong ito. Kapag pumapasok ako sa room ko sinasalubong agad ako. Sumasayaw pa siya. Dumadamba sa akin na tila gusto akong yakapin. Kahit makulit siya marunong din siyang sumunod. Kapag may ginagawa ako lalo na kapag nag-facebook ako hihiga na siya at ang paa ko ang gagawin niyang unan. Yan si Javar. Makulit pero malambing. Yan ang alaga ko.

Ikaw meron ka bang inaalagaang hayop?

Sa lugar na hindi na tayo pamilyar tungkol sa pagpapastol ito po ang ating pwedeng gamiting imahe: ang pagiging tagapag-alaga. Kapag ikaw ay tagapag-alaga marami kang responsibilidad na dapat gampanan sapagkat sa iyo nakasalalay ang buhay nang iyong inaalagaan.

Ang pagiging tagapag-alaga o pastol ang pinili ni Hesus na pagpapakilala niya sa kanyang sarili. Ang dahilan nito ay sapagkat sa kanya ipinagkatiwala nang ama ang pagbabalik sa mga taong lumayo dahil sa kasalanan. Si Hesus ang gabay tungo sa paglalakbay pabalik sa Ama. May mga elemanto ang pagiging pastol ni Hesus.

Una, dahil siya ang tagapag-alaga dapat pinapakinggan natin siya. Siya dapat ang ating sinusunod. Ang dahilan nito ay sapagkat hindi niya tayo dadalhin sa kapahamakan. Sa panahon ngayon maraming boses ang ating naririnig pero sana kilala natin ang tinig ni Hesus. Hindi rin ating sarili ang dapat na sinusunod. Ang kalooban nang Diyos ang ating dapat na laging sinusunod.

Ikalawa, may assurance si Hesus na kapag tayo ay nasa kanya, hindi tayo mapapahamak. Kung bakit wala pa rin tayong kasiyahan kahit na nasa atin na ang kayamanan, kasikatan at kapangyarihan ang dahilan ay sapagkat wala tayo kay Hesus. Iba ang ating sinusunod. Kilala tayo ni Hesus. Walang pwedeng itago. Ang sabi nga ni San Agustin: “huli na nang mahalin kita.”

Ikatlo, ipinapahayag ni Hesus na siya at ang Ama ay iisa. Kung bakit concern si Hesus sa mga pasaway na mga anak ay sapagkat concern ang Ama para sa atin. Hindi nais nang Ama na ang kahit isa sa atin ay mapahamak. Ang sabi nga sa isang panalangin: “Kahit ito ay iisa, labis siyang magdadamdam.”

Ngayong nagpapakilala si Hesus bilang taga-pag-alaga natin, hwag tayong bumitiw sa kanya. Pakinggan lagi ang kanyang tinig sa pamamagitan nang panalangin. Sundin lagi ang kanyang utos sa pamamagitan nang paggawa na tama. Siguradong dadalhin niya tayo sa magandang pastulan.

Mabuting pastol

Mabuting Pastol
(Jn. 10 :1-10)

Mayroong alamat ang mga Hudyo kung bakit si Moises daw ang pinili nang Diyos na manguna sa Israel. Minsan daw ay pinapakain ni Moises ang mga tupa nang kanyang father in law. Napansin niya na kulang ang mga ito at may isa na nawawala. Kanya itong hinanap at natagpuan. Pinasan niya ito sa kanyang balikat at saka ibinalik sa kawan. Nakita ito nang Diyos at kanyang sinabi: “Dahil pinagsikapan mong hanapin ang isang nawawalang tupa at ibinalik mo ito sa kawan, ikaw ang pinipili ko na maging pastol nang aking bayang Israel.”

Ang pagiging pastol ay hindi madali. Para sa mga Israelita, ang pagiging pastol ay hindi madali. Mabato ang kanilang lugar at mahirap ang tubig kaya kinakailangang kabisado nang pastol ang lugar at alam kung saan may maiinom ang kanyang mga alaga. Marami ding mga kalaban ang mga tupa: maraming mga asong gubat na possible silang kainin, mayroon ding mga magnanakaw nang tupa. Kaya nga ang pastol ay dapat na laging alerto upang maging ligtas ang mga tupa. Kailangan alam din niya kung saan may mga berdeng damo na makakain ang mga ito.

Ang pagiging pastol ang pagpapakilala ni Hesus. Hindi lang pastol. Isang Mabuting Pastol. Hindi lang sa Israel siya pastol. Siya ang pastol nang lahat. Siya ang tagapag-alaga nang bayan nang Diyos. Siya ang magpapasan sa mga taong naliligaw nang landas. Siya ang magbabalik sa mga taong napapalayo sa Diyos.

Si Hesus ang pastol, tayo ang kanyang kawan. Kinakailangan nating manalangin sapagkat sa pamamagitan nito makilala ang kanyang tinig upang di tayo malinlang nang kalaban. Kinakailangan din nating sundin ang kanyang mga utos sapagkat ito ang gabay natin patungo sa kaligtasan.

tagapag-alaga

Tagapag-alaga
(Jn. 10: 22-30)

Sa isang kwentuhan sa ordinary bus narinig ko ang kwentong ito.

Nagkita ang dalawang magkumare at nakakumustahan. Yung isa pala ay galing sa ibang bansa at kinumusta siya. Sumagot naman yung ale: “Ilang buwan na ako ditto sa Pilipinas. Tapos na ang aking kontrata sa Singapore pero nag-aaply ulit ako upang makabalik sa dati kong amo. Nagustuhan kase nang amok o ang aking trabaho na pag-aalaga nang kanilang anak. Tatlong taon ko din yung inalagaan. Napamahal na sa akin yung bata at napamahal na din ako sa kanya. Noon ngang ako ay paalis na, umiyak yung bata. Hindi mapatahan kahit na nung mga magulang niya. Gusto pa ngang sumama sa akin dito sa Pilipinas. Sinabi na lang noong kanyang magulang na magbabakasyon lang ako at babalik din.”

Ang mabuting tagapag-alaga ay napapamahal sa kanyang inaalagaan at ang inaalagaan ay mahal nang mabuting tagapag-alaga.

Si Hesus ay mabuting tagapag-alaga, inaalagaan niya ang kawan nang Diyos. Ang sabi niya: “Buhay na walang hanggan ang ibinibigay ko sa kanila at hinding-hindi sila mapapahamak ni walang aagaw sa kanila mula sa kamay ko.”

Sana lagi tayong makinig sa ating tagapag-alaga sapagkat siya ang higit na nakakaalam nang kung anong mabuti para sa atin. Mahirap man minsan unawain ang kanyang plano pero ang mahalaga ay naniniwala tayo na hindi niya tayo dadalhin sa kapahamakan. Sundin lagi natin ang kanyang mga bilin sapagkat ito ang ating gabay upang makarating sa magandang pastulan, ang kanyang kaharian.

true love

True Love

(Jn. 21: 1-19)

The measure of true love is the love that has no measure!(St. Francis de Sales)

Ang tunay na pagmamahal ay ang magmahal nang walang panukat!

May isang kwento tungkol sa isang binata na namasyal sa isang park. Sa kanyang paglalakad nakakita siya nang isang wallet. Kanya itong pinulot at tiningnan ang laman upang malaman kung sino ang may-ari nito. Nakita niya sa loob ang tatlong dolyar pero walang laman na identification. Sa parteng pinakailalim na ay may nakita siyang isang sobre na halatang matagal nang nakatago sa wallet na iyon. Kanya itong binuksan ay may nakita siyang love letter. Nakasulat doon ang “Dear Michael….” at sa ilalim  ay “Nagmamahal, Hannah.” Ang sulat na ito ay may date na 60 years ago. Sa sobre ay may nakalagay na return address kaya pumunta siya doon pero iba na ang nakatira at 30years nang umalis ang dating may-ari nito. Itinuro niya na nasa isang home for the aged yung hinahanap niyang Hannah. 

Pumunta siya roon at nakausap si Hannah. Ipinakita niya ang wallet at ang sulat at sinabi niya na gusto niyang ibalik ito kay Michael pero di niya alam kung saan ito nakatira. Umiyak si Hannah habang sinasabi niya na ito yung huling sulat niya para kay Michael sapagkat sila ay nagkahiwalay na dahil tutol ang magulang niya. Sinabi din niya na hindi siya nag-asawa kase hinihintay niya si Michael. Di na niya ito muli pang nakita. Nagpaalam na ang binata. Di pa rin niya alam kung papaano maibabalik ang wallet.

Palabas na siya nang building na iyon nang makita nang guard ang hawak niyang wallet. Sinabi niya na natatandaan niya ang wallet na iyon. Ang may-ari niyon ay si Michael na nakatira sa 8^th floor nang building ring iyon. Pinuntahan nila at nakita nila si Michael. Matagal na din pala niyang hinahanap si Hannah at matagal na niyang itinatago ang huling sulat na iyon ni Hannah. Dinala nang binata si  Michael kay Hannah. Tumulo ang kanilang mga luha sa kanilang pagkikita matapos ang mahabang paghihintay.

Isang linggo matapos iyon nakatanggap nang tawag ang binata. Iniimbitahan siya sa kasalan nina Michael at Hannah sa home for the aged…

Ang sukatan nang tunay na pagmamahal ay ang magmahal na walang panukat!

Sa Mabuting Balita ipinakita ni Hesus ang tunay na kahulugan nang pagmamahal. Iniwan at ipinagkanulo siya nang kanyang mga alagad. Ang mga alagad ay nagbalik na sa kanilang dating buhay at dating hanap-buhay at hindi na ipinagpatuloy ang sinimulan ni Hesus. Pero dahil mahal sila ni Hesus, ito pa ang lumapit sa kanila. Inalok pa nga ni Hesus nang pagkain ang mga alagad.

Kahit na nga si Pedro na tatlong beses na itinatwa si Hesus binigyan ni Hesus nang pagkakataon na makabawi. Tatlong beses niyang siyang tinanong kung mahal niya si Hesus. Sinabi ni Pedro na mas mahal niya si Hesus kesa sa kanyang kabuhayan. Mahal niya ito kahit na marami siyang kakulangan. At dahil sa pagmamahal na ito handa niyang tanggapin ang anumang reponsibilidad na kaakibat nito.Dahil dito nakabawi si Pedro. Pinagkatiwalaan pa siya ni Hesus na maging tagapag-alaga nang kawan nang Diyos.

Tunay ba ang pagmamahal mo? Lagi nating alalahanin ang pagmamahal ni Hesus.

Tandaan natin: “Ang sukatan nang tunay na pagmamahal ay ang magmahal na walang panukat!”

Lukas Malakas

Lukas Malakas
(Lk. 1:26-38)

Ang kayabangan nagdudulot nang kapahamakan.
Ang Pagpapakumbaba ay nagdudulot nang biyaya!

May naalala akong tula noong elementary…

                Lukas Malakas

                Lalaking matapang itong si Lukas malakas,
                Nang minsang magalit, baka ay inihampas,
                Ngunit nang gumanti, tiyan ang sinuag,
                Kaya’t noon din, si Lukas natodas!

Ang kayabangan ay nagdudulot nang kapahamakan,
Ang pagpapakumbaba ay nagdudulot nang biyaya!

Si Maria ay napili na maging ina nang tagapagligtas. Dahil sa kanyang pag-oo at pagtalima sa kalooban nang Diyos, naging instrumento siya nang pagdaloy nang pagmamahal nang Diyos. Dahil kay Maria, ang Kaharian nang Diyos ay nagsimula na.

Hwag maging mayabang upang kapahamakan ay maiwasan.
Maging mapagpakumbaba upang dumaloy sa iyo ang biyaya!

kapayapaan

Kapayapaan

(Lk. 24: 35-48)

Lahat tayo naghahangad nang kapayapaan.

Para sa iba ang kapayapaan ay kawalan nang giyera o kawalan nang away at tunggalian. Pag magkakasundo daw ang bawat isa, payapa din ang mundo.

Para kay Pope Paul VI, “development is the new name for peace.” Sino nnga ba ang magiging payapa kung hindi napupunan ang mga basic needs nang bawat isa. Kaya nga kapag nagugutom ang tao, walang kapayapaan. Ang mga magulang na walang maibigay na pagkain at maayos na tirahan para sa kanilang pamilya ay wala ding kapayapaan.

 

Pero ano man ang pakahulugan natin nang kapayapaan, nauuwi ito sa isang bagay: Magkakaroon nang kapayapaan kung nandun kinikilala natin ang presensya ni Hesus.

Tingnan nating sa Mabuting Balita. Walang kapayapaan ang mga alagad ni Hesus kase nag-aalala sila sa kung anong mangyayari sa kanila. Sila ay natatakot para sa kanilang buhay. Sila ay nangangamba na sila na ang kasunod na papatayin katulad nang ginawa kay Hesus. Alam ito ni Hesus kaya nga sinabi agad ni Hesus: “Sumainyo ang kapayapaan!” At dahil kasama na muli nila si Hesus, nagkaroon sila nang kapayapaan.

Hindi naman nagbago ang sitwasyon. Nakaamba pa rin angkamatayan sa kanila. Pero nagkaroon sila nang kapayapaan kase nandun si Hesus!

Sa ating buhay ganun din. Kung wala tayong kapayapaan, tayo po ay lumapit kay Hesus. Manalangin tayo sa simbahan. Pag-uwi natin sa ating mga tahanan asahan natin na wala namang nagbabago. Ganun pa rin marahil ang inyong bahay…mahirap pa din ang buhay. Ang ugali nang iyong asawa ganun pa rin. Masama pa din ang ugali nang inyong biyanan. Masungit pa rin ang inyong mga magulang. Pero merong nagbago. Ikaw ang nagbago. Kasama mo na si Hesus. At dahil ditto marami mang problema, meron pa ding kapayapaan.

Gusto mong magkaroon nang kapayapaan? Isama mo si Hesus sa buhay mo…